Zapisz się na bezpłatny e-biuletyn
Porady i aktualności z zakresu zarządzania placówką medyczną.
Zapisz się na bezpłatny e-biuletyn, a e-book pt. "VAT w ochronie zdrowia" otrzymasz gratis!
Nowości wydawnicze
Oficjalny partner serwisu
Stowarzyszenie Menedżerów Opieki Zdrowotnej
Funkcjonariusz
Funkcjonariusz pomoże w przypadku badania krwi podejrzanego o przestępstwo
Na jaką pomoc możemy liczyć w przypadku badania krwi osoby podejrzanej o przestępstwo?
Organy ścigania powinny zapewnić placówce zdrowia wykonującej przymusowe badanie krwi odpowiednią asystę i, jeśli zajdzie taka potrzeba, zastosowanie bezpośredniego środka przymusu, tak by umożliwić lekarzowi pobranie krwi w bezpieczny sposób.
Przymusowe pobranie krwi może mieć miejsce w przypadku postępowań karnych. Sytuacja taka może dotyczyć każdej jednostki zdrowia, do której np. funkcjonariusz policji dowiezie oskarżonego lub podejrzanego, w celu wykonania takiego – obowiązkowego w przypadku tych osób – badania (art. 74 § 2 Kodeksu postępowania karnego).
Zastosowanie przymusu
Gdy osoby te nie wyrażają zgody, a także stawiają opór, możliwe jest zastosowanie przymusu. Należy jednak pamiętać, że pobranie krwi musi nastąpić przez uprawnionego do tego pracownika służby zdrowia z zachowaniem wskazań wiedzy lekarskiej i musi być w danym przypadku nieodzowne.
Procedura
Szczegółowa procedura przymusowego pobierania krwi od oskarżonych i podejrzanych jest uregulowana w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 23 lutego 2005 r. w sprawie poddawania badaniom lub wykonywania czynności z udziałem oskarżonego oraz osoby podejrzanej. Polecenie przeprowadzenia takiego badania jest przekazywane na piśmie przez organ prowadzący postępowanie karne (np. policja albo prokuratura).
W poleceniu tym powinny być zawarte:
- dane pozwalające na identyfi kację badanej osoby,
- dane dotyczące przedmiotu i zakresu badania,
- termin i miejsce przeprowadzenia badania,
- informacje dotyczące czynu zarzucanego oskarżonemu lub okoliczności popełnienia tego czynu.
W przypadku niecierpiącym zwłoki badanie przeprowadza się na ustne polecenie np. funkcjonariusza policji, który jest zobowiązany okazać legitymację służbową. Polecenie to powinno zostać potwierdzone na piśmie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia jego wydania.
Jeżeli w poleceniu nie zawarto terminu wykonania badania, ustala go np. pracownik ZOZ-u. Policja (lub inny organ prowadzący postępowanie) ma obowiązek zagwarantowania obecności badanego w terminie i miejscu przeprowadzenia badania, musi także zapewnić asystę, jeżeli wobec badanego niezbędne jest zastosowanie środków przymusu bezpośredniego. O asystę może wnioskować również zakład przeprowadzający badanie.
Agresywny pacjent
W praktyce zdarza się, że lekarz odmawia przeprowadzenia badania agresywnego pacjenta, gdyż nie została mu udzielona odpowiednia asysta. Jest to w pełni usprawiedliwione, gdyż ma on jedynie obowiązek przeprowadzenia badania i sporządzenia stosownego protokołu. Jeżeli badany stawia opór, zastosowanie środków przymusu należy do funkcjonariuszy odpowiednich służb asystujących przy badaniu. Lekarz może także zażądać asysty, jeżeli obawia się badanego.
WAŻNE:
Należy podkreślić, że zastosowanie przymusu bezpośredniego musi zostać odnotowane w dokumentacji medycznej. W przypadku gdy przeprowadzenie pełnego badania jest niemożliwe, lekarz może ograniczyć się do jego wykonania w możliwym zakresie i umieścić tę i nformację w dokumentacji badania.
Podstawa prawna:
- art. 74 § 2 Kodeksu postępowania karnego – Dz.U. z 1997 r. nr 89, poz. 555 ze zm.,
- rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 23 lutego 2005 r. w sprawie poddawania badaniom lub wykonywania czynności z udziałem oskarżonego oraz osoby podejrzanej – Dz.U. nr 33, poz. 299.
Anna Zubkowska
adwokat
Nasi partnerzy
 |
 |
